Posts tonen met het label dagelijkse dingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dagelijkse dingen. Alle posts tonen

woensdag 6 januari 2016

Als Giel het zegt...

Een overzichtje van de grappigste en schattigste uitspraken van onze 4-jarige Mr. Gielemans in 2015 en wie weet de start van een nieuwe rubriek?

"Kijk Giel, een walvistrui voor jou!"
"Dat zijn slakken...""Dat zijn walvissen, jongen..."
"Ach mama, jij weet er ook niks van..."

".. en dan wil ik dat je je kleren aandoet, oké?"
"Hm, misschien, want mama, soms gaat het niet allemaal zoals jij wilt hoor."


"Mama... als ik in een diep gat val... kom jij mij dan redden?"
"Ja, natuurlijk kom ik jou dan redden!"
"Oke... maar als jij in een diep gat valt... dan kom ik jou niet redden...." *haalt schouders op* "maar ik zal je niet vergeten"

"Ga je nog eens met mij in bad, mama?"
"Mja, maar jouw water is altijd zo koud..."
"Ach, maak je geen zorgen, jij mag warm water nemen aan jouw kant"

"Weet je wat ik mooi vind? Kreukelkeshaar!" (krulletjeshaar dus!)

"Mama, ik heb een baby in mijn buik.... en straks wordt die uitgeboord"

"Mama, kijk!" *springt* "Kan ik nu ineens hoger springen?"
"Ja, amai jongen! Heb je geoefend?"
"Nee, dan denk ik dat ik toch die vlieg heb opgegeten die op mijn neus kwam" *bezorgd snoetje*

"Wat heb je allemaal geleerd op ezeltjeskamp?"
"Ezels zeggen niet echt i-a...."

"Jij bent de liefste Giel die ik ken!"
"Jij bent de lie.. gekste mama die ik ken! ... Mama Loes is de liefste, he."

"Mama, mag ik nog een keer bij Sep gaan spelen? 3 keer want 1000 is een beetje veel..."


"Ik wil niet meer groeien... ik wil zo blijven.... nee, ik wil weer baby worden... kan dat?"

"Oh wow! Zes nul zes!! Hebt ik zo lang geslapen?!"

"Wanneer gaan we eens een keertje naar de maan? Ik was daar nog nooit geweest!"

"Vroeger, toen ik nog jong was en in de eerste kleuterklas zat..."


"Uh? Maar mama, wanneer heb ik lange haren gehad?" *kijkend naar een oude foto van mij*

"Hey, die lijkt een beetje op opa!", zegt Giel als ie een dikke druif kiest...

"Kijk, ik heb iets geuitvindingt!"

"Mama, ik hoor hier boemboem boemboem!" 
"Dat is jouw hartje dat klopt" 
"Mag ik de jouwe horen? Hé dat is dezelfde! Omdat ik in jouw buik heb gewoond he? Hoe ben ik daar uit gekomen?"




Hebben jij ook een grappige babbelaar in huis? Hou je de uitspraken ergens bij om ze er later weer bij te nemen?







dinsdag 1 december 2015

Dear December, surprise me...

November was een donkere maand en donker was het ook in mijn hoofd. De negatieve gedachten namen vaak de overhand en mijn motivatie, energie en doorzettingsvermogen leken ver weg te zitten. Gevolg is dan ook dat er vrij weinig gedaan werd de afgelopen maand, en mede daardoor werden er zo weinig blogposts geschreven. Ik geef niet op, maar ik heb het wel verdomd lastig en dat zorgt ervoor dat ik mezelf meer opsluit en sociale contacten vaak uit de weg ga, dat ik moeilijk in gang schiet en dat niets leuk lijkt en ik dus echt wel een zetje nodig heb.

Ik werkte wel mijn tweede Lora af en naaide een outfitje voor Giel. Ik werkte een hemdje af voor Matthéo en maakte een tweede voor hem dat enkel nog knopen en knoopsgaten nodig heeft. Ik deed mee aan #stashvember en kocht dus geen nieuwe stofjes. Iets wat ik nog ga proberen verderzetten in December al is het wel moeilijk wanneer ik mooie stofjes zie voorbijkomen. Zeker nu ik knoopjes moet gaan kopen en dus een stoffenwinkel binnen moet... gevaarlijk! 



Ik begon ook aan de cursus Patroontekenen waarvoor ik me afgelopen zomer inschreef en misschien moet ik dat zelfs zien als een kleine overwinning want ik stond op het punt om me uit te schrijven. Uiteindelijk ben ik toch gegaan, en al gaan de beloftes van de opleiding niet helemaal ingelost kunnen worden, ik denk dat ik er wel heel wat ga opsteken en ik ben dus tevreden dat ik gestart ben. Hopelijk zien jullie de komende weken en maanden dus ook zelfgetekende creaties passeren op de blog. En verder? We zien wel... 

 De leukste activiteit van November was zeker en vast het Sintpaleis waar ik samen met mijn zus en drie kleuters naar toe ging. De magie van Sinterklaas blijft toch iets speciaal en de fonkeling in de oogjes van de kindjes te zien is echt heerlijk. Het enthousiasme rond de Sint gaan jammer genoeg ook gepaard met kortere nachten maar de verwondering elke keer Mr. Gielemans iets ziet of hoort over Sinterklaas en zijn Pieten maken dat wel goed. Net als vorig jaar gaan we na 6 December wel een paar dagen bekomen voor we de kerstsfeer induiken. Eerlijk gezegd ben ik niet zo'n fan van de kerstperiode, dus voor mij mag die rustig passeren.



woensdag 30 september 2015

Terugblik op September en dan weer vooruit!

Op het einde van Augustus keek ik met volle moed en veel plannen uit naar September. Met meer tijd en meer structuur in het vooruitzicht zag ik een heleboel mogelijkheden. Teleurgesteld ben ik eigenlijk wel, in mezelf, in hoe ik September uiteindelijk ingevuld heb. Al was zeker niet alles slecht.

Plusjes


Vrijwilligerswerk - Ik ben gestart als "leesmoeke" in de plaatselijke lagere school, maar het is natuurlijk na twee keer (die weliswaar goed meevielen) moeilijk te zeggen hoe me dat bevalt. Maar ik heb de stap gezet, Ik merk wel dat ik mijn geduld-knopje moet aanzetten. Dat lezen is een goede wekelijkse oefening, niet alleen voor die kinderen, ook voor mijn geduld ;) Is het toeval dat geduld ook voor Mr. Gielemans een werkpuntje is?

Bloggen - Ik slaag er vrij goed in mijn blog regelmatig te updaten en heb me beziggehouden met het aanmaken van pagina's zodat blogberichten per thema terug te vinden zijn. De 1000-vragen challenge heb ik afgerond en ik ben begonnen met #boostyourpositivity. Ik heb zelfs een Instagram-account aangemaakt maar ik ben er nog niet uit hoe ik Instagram precies wil gebruiken. Wat vooral telt, ik heb plezier in het bloggen!

Speeltijd - Ook al was September een nogal natte maand, we hebben toch heel wat leuke buitendingen gedaan. We gingen uitwaaien aan zee, wandelen in het bos en in plassen springen in de regen. We zijn ook naar het Schots Weekend in Alden-Biezen en Bruegel in Beringen geweest en daar was zelfs iedere keer de zon van de partij.

Leef aanstekelijk - Vorige week ging ik naar het Leef Aanstekelijk - event van PRH in Hasselt en kocht voor mezelf een Groeiboek. Vlak voor ik moest vertrekken overwoog ik serieus om het af te zeggen. Ik keek er tegenaan om ergens naartoe te gaan waar ik niemand kende, maar gelukkig ben ik toch geweest. Een blogbericht hierover staat nog op de planning, maar ik kan wel al vertellen dat het een positieve en aanstekelijke ervaring was. Het komt er nu op aan dit zelf verder te zetten, onder andere met behulp van het Groeiboek.

Plusmin


Naaien - Ik naaide veel minder dan gepland/gehoopt. Ik maakte wel een toffe top voor mijn schoonzus, maar ik ben toch vooral blij met de kleertjes die ik voor Mr. Gielemans maakte. Mijn favoriet is absoluut het hemdje dat ik maakte voor de Tour der Bloggers. Het naaien voor mezelf schoof steeds maar op... tot vorige week, en dan vlotte het naaien langs geen kanten meer... aan de kant leggen, opnieuw proberen, iets anders starten. De goesting is nu ook even weg, dat heb je als het niet meezit, terwijl ik in mijn hoofd wel nog een hele waslijst aan projecten heb die ik zou moeten maken. Even duimen dat er snel een ommekeer komt, want naaien was de laatste tijd net hetgeen dat me energie en wat zelfvertrouwen gaf, maar daar is momenteel niet zoveel van te merken.



Minnetjes


Lichaamsbeweging - Het ontbreekt me momenteel aan elke zin om te gaan zwemmen, of sporten in het algemeen. Behalve 4x de afstand huis-school-huis wandelen en de uitstapjes met Giel bewoog er bitter weinig in September.

Werken aan mezelf - Het plan was om vanaf September ook weer ijverig te werken aan mezelf, zowel in therapie als thuis. Werken aan mezelf werd echter weglopen van mezelf... en daar ben ik niet trots op. Integendeel, ik ben kwaad op en teleurgesteld in mezelf. Omdat ik steeds weer koos voor vluchtgedrag, en zo ging September voorbij. Ik besef zelf wel dat kwaad en teleurgesteld zijn me niet verder zullen helpen. Dat ik gewoon weer opnieuw moet proberen. Every moment is a new chance. Right? Maar eerlijk gezegd blijf ik wel met een slecht gevoel zitten. Ik bekijk nu samen met de psycholoog wat ik nodig heb zodat ik niet zo snel de nood voel om gevoelens weg te duwen en te kiezen voor vluchtgedrag. En wat ik wel kan doen als het me toch teveel wordt, wat me kan ontladen, ontspannen en afleiden. En ook belangrijk volgens haar, hoe ik kan leren milder te zijn voor mezelf ;)



Maar goed, September wuif ik uit en ik sta open voor wat Oktober te bieden heeft:

Een mooi vooruitzicht op bloggebied: nog maar 3 nachtjes slapen en ik mag 2 dagen naar de Femma Blogschool waar ik hopelijk een heleboel inspiratie opdoe om mijn blog verder te ontwikkelen en leuke mensen mag ontmoeten. En! Ik mag een gastblog schrijven voor Madame Stof! Hoe en wat, nog geen idee, ze heeft het me nog maar net gevraagd. Ik houd jullie op de hoogte!

Oktober is dé herfstmaand en ik hoop dus veel het bos in te trekken en met Giel op zoek te gaan naar herfstblaadjes en andere schatten, liefst met een herfstzonnetje dat door de bomen schijnt. Op 31 oktober doen we sowieso mee aan de kindvriendelijke Halloweentocht van de plaatselijke Gezinsbond.

Er zal genaaid worden, zeker voor Giel en Matthéo, maar hopelijk toch ook voor mezelf. Broeken, sweaters, hemdjes (ja, nog meer hemdjes), pyama's, rokjes, jurkjes, ... er staat genoeg op mijn lijst. Misschien neem ik ook nog eens de breinaalden of loom bij de hand om de winteraccessoires aan te vullen. Want er liggen nog een heleboel bolletjes breiwol te wachten.

In mijn agenda zal ook zeker nog tijd over zijn om een paar boeken te lezen en met lieve mensen af te spreken. Ik moet het gewoon doen! En aan de slag gaan met het zotte idee van mijn beste vriendin. En hopelijk, maar laten we ervan uitgaan, herpak ik me ook weer, en vecht ik weer met moed en durf tegen de draakjes in mijn hoofd.



Hoe kijken jullie terug op September en wat zijn jullie plannen voor Oktober?

Word wakker met Lunatiek #boostyourpositivity

Slapende kindjes wakker maken, ervoor proberen zorgen dat ze eten, hen wassen en aankleden, opletten dat ze aangekleed blijven en ondertussen zorgen dat je zelf presentabel bent en de boekentasjes gevuld zijn... en dat terwijl de minuten wegtikken en de stress om te laat te komen begint...

De ochtendrush...

Ik heb het maar één keer meegemaakt, toen een neefje van Giel bleef slapen. Ik snapte eindelijk waar vrienden en andere mama's aan de schoolpoort het over hadden. De zucht van verluchting die er geslaakt wordt als het gelukt is. En ik zag nu ook waarom een vroeg vogeltje wel een voordeel is.

Ergens tussen 5 en 6 word ik gewekt door getrappel in de gang, de deur die opengaat en "Mama? Is het al ochtend?" Nog voor ik kan antwoorden "Nee Giel, het is nog midden in de nacht..." staat hij al langs mijn bed, geeft me een kusje en zegt "Kom mama, jij mag met mij opstaan". Te slaperig en te slechtziend om zelf mijn wekker te kunnen lezen, mag Giel dat voor mij doen. Soms is het me echt te vroeg en probeer ik 'm nog even terug in bed te krijgen (dat van hem of dat van mij), maar slapen zit er meestal niet meer in.

Mr. Gielemans wordt trouwens wakker met een gezonde eetlust. Ik maak dus eerst een paar boterhammen voor hem klaar en terwijl hij die opeet, maak en drink ik koffie. Giel eet en vertelt en ik word wakker. Ondertussen maak ik ook alvast zijn boekentasje klaar. Meestal is dat niet meer dan een stuk fruit en zijn beker vullen met water, af en toe moeten er boterhammetjes mee.

Als Giel gegeten heeft, krijgt hij nog ruim de tijd om te spelen. Ik kan me rustig klaarmaken en al enkele huishoudelijke taken doen zoals de afwasmachine leegmaken, een wasje insteken of plooien... lekker op't gemak. Meestal bekijk ik dan ook mijn mails, facebook, ... Om 8u moet Giel zich klaarmaken, en tegen 8u15 is hij klaar om naar school te vertrekken. Als we hier ergens wat vertraging oplopen, is dat geen probleem, want we zijn aan de vroege kant.

Vandaag namen we zelfs even de tijd om een klein Lego-dingetje vanachter uit Giel's neus te vissen met een pincetje. Het kleine dopje was daar op mysterieuze (ahum) wijze geraakt en zorgde toch even voor een hysterische huilbui bij Mr. Gielemans. Gelukkig kon ik hem kalmeren en was het item na enkele pogingen verwijderd.

De school ligt op wandelafstand (500m) dus meestal gaan we te voet. Soms neemt Giel zijn fiets en huppel/ren ik er een beetje achteraan. Onderweg is er nog tijd voor een babbeltje, om rond te kijken, steentjes te rapen of bloemen te plukken. Aangekomen in school krijg ik nog gauw een kus voor Mr. Gielemans verdwijnt met zijn kameraadjes. Ik wandel rustig naar huis waar ik nog een koffietje neem...


Als ik een tip zou moeten geven voor een minder hectische ochtend, zou het zijn: rek iets meer tijd uit dan je strikt gezien nodig hebt. Al begrijp ik best dat ik op dit vlak ook wel in een gemakkelijke positie zit ;)


Meer info over #boostyourpositivity of eens kijken hoe anderen de ochtend aanpakken vind je hier!




vrijdag 25 september 2015

Liefde voor papier: Collect moments, not things...

Enjoy the little things in life

There's something good in every day

Focus on the good, not the bad


...

En toch is het vaak zo moeilijk om te focussen op het positieve, om het mooie te blijven zien, en vooral om het mooie voor de geest te halen wanneer het moeilijker gaat. Ik  kreeg van verschillende therapeuten al eens de opdracht om een boekje te beginnen en daar elke dag 3-5-10 (afhankelijk van de therapeut/arts) dingen in te noteren die goed gingen die dag, die me hadden doen (glim)lachen, me blij hadden gemaakt. Een opdracht die in het begin wat moeilijk leek, dan makkelijker werd, en dan vergeten werd. Toch valt er zeker iets goed uit te halen uit zo'n positief boekje. Zeker als je het boekje ook gebruikt om eens in te kijken als het wat moeilijker gaat, als je even wilt denken aan de dingen die wel mooi en goed zijn.

Een heel leuke variatie kwam via een vriendin op mijn weg. Zij nodigde iedereen uit om een "Good things jar" in gebruik te nemen. Een lege confituurpot bijvoorbeeld waar je regelmatig een goede herinnering steekt. Op een klein papiertje schrijf je de herinnering, zo concreet mogelijk, zodat je later ook weer weet waarover het gaat, en eventueel hoe je je daarbij voelde. Na een jaar heb je een - hopelijk - fijn gevuld potje met herinneringen die je kan herlezen.



Zelf koos ik om een doosje te pimpen, met wat motiverende prentjes die ik hier en daar vond. Ik spaar de herinneringen niet op om ze op een vast moment te lezen, maar wil gewoon af en toe eens in het doosje grabbelen en er een paar uit halen. Soms helpt een herinnering je eraan te denken nog eens met een vriendin af te spreken, een wellnessdagje in te plannen, of een wandeling te maken. Soms is zo'n herinnering gewoon fijn om even aan terug te denken. 




Het blijft wel eens wat opzij liggen, maar dat is ook niet zo erg. Je kan het op elk moment weer oppikken, gewoon wanneer je er zin in hebt.

Het kan trouwens ook leuk zijn om zo'n doosje/potje te maken en cadeau te geven aan een goede vriendin. Steek er dan zeker al wat leuke herinneringen in die je samen deelt. 

Deze mooie dingen wil ik deze week in mijn doosje steken:

- Kaartjes ontvangen in de bus naar aanleiding van mijn Liefde voor Papier-rubriek
- Complimentjes krijgen over mijn vorige blogbericht
- Zotte dromen met mijn beste vriendin


woensdag 23 september 2015

Speeltijd: recept voor een druilerige dag

Eerlijk? Ik ben helemaal niet zo'n fan van regenweer, integendeel. Ik word niet graag nat, ik heb het niet graag koud. En de combinatie van nat en koud vind ik echt helemaal niks. Maar na dagen van regenweer en een kleuter die duidelijk wat energie kwijt moet, wil ik toch naar buiten, al is het maar voor even. Zo werd deze druilerige woensdagmiddag uiteindelijk heel plezant en gezellig.

We begonnen de middag heel plezant met het samen bakken van koekjes. Ik ben niet zo'n keukenprinses, maar de simpele boterkoekjes uit Ons Kookboek lukken me nog wel. 't Is ook gemakkelijk genoeg om kindjes te laten helpen. Afwegen, mengen en kneden zijn al plezant, het deeg uitrollen en de vormpjes uitsteken is natuurlijk nog leuker. Ja, je keuken ziet wit van de bloem en overal vind je restjes deeg, maar dat heb je opgeruimd in dat kwartiertje dat je koekjes in de oven staan...



De tijd om de koekjes te laten afkoelen is ideaal voor een wandelingetje. Gewapend met laarsjes, een waterdichte jas en een paraplu trokken we naar buiten. De eerste gigantische plas vonden we al aan de overkant van de straat en Mr. Gielemans nam zijn tijd om erdoor te stappen, te lopen en te springen.



Bij een andere plas keken we hoe druppels kringen maken in het water en probeerde Giel uit hoe hij het water kon doen cirkelen, golven en omhoog spetteren. In een modderplas werden de laarsjes bijna vastgezogen en zag Giel hoe de modder donkere figuren in het water maakte. We luisterden ook regelmatig hoe het water klonk. De druppeltjes in de plas, op de paraplu, op de blaadjes in het bos, het stromende water in de riool. "Het is net alsof de druppels een liedje maken, over de regen", besloot Mr. Gielemans.



Uiteindelijk voelde Giel het water tot in zijn laarsjes, tijd om weer naar huis te gaan. Zo gauw we de deur opendeden werden we verwelkomd door de lekkere koekjesgeur. De natte kleertjes werden snel uitgedaan en Giel kroop gezellig onder een dekentje. En de koekjes, die smaken na zo'n wandeling eens zo lekker!


woensdag 9 september 2015

Speeltijd: uitwaaien aan zee en uitkijken naar het Schots Weekend

Uitwaaien aan zee


Alle weerberichten probeerden ons te overtuigen om vooral binnen te blijven afgelopen weekend. Maar Mr. Gielemans wist dat oma en opa op vakantie waren aan de kust en hij moest en zou samen met Scoop (de gele graafmachine uit Bob De Bouwer die hij een paar weken geleden op een rommelmarktje kocht) naar het strand. In plaats van zonnecrème werden dus regencapes, laarsjes en droge kleren ingepakt, en dankzij de weerberichten was het verkeer richting kust ook lekker rustig. Onderweg zagen we donkere wolken, schapenwolkjes, dikke druppels, zon, en ook veel regenbogen. Wat er buiten gebeurde was voldoende entertainment voor onze kleine ontdekker.

Aangekomen kon het niet snel genoeg gaan en werden de laarsjes vergeten. Achja, nieuwe schoenen zijn alleen maar op dag 1 nieuw zeker? Een berg zand werd een uitkijktoren, de mooiste schelpjes werden uitgekozen voor de juf, meeuwen werden weggejaagd ("vogels horen in de lucht"), er werd geklommen over de golfbrekers, Scoop deed grondige graafwerken en het leukste van al was het vangertje spelen met de zee. Puur plezier.




Na een hele dag (droog!) buitenplezier en een stevige maaltijd, gingen we weer richting Limburg. Ook deze keer moest er niet voor entertainment gezorgd worden, slechts een paar minuten na vertrek lag Mr. Gielemans met zijn oogjes dicht en een mooie glimlach te dromen.


Schots Weekend in Alden-Biezen


De plannen voor komende zondag liggen ook vast. Manlief moet nog eens overdag een concert spelen, dus een kans voor Giel om hem aan het werk te zien. Nog beter is dat dit concert gespeeld wordt op het Schots Weekend in Alden-Biezen, een evenement waar we al enkele keren naartoe geweest zijn. 

Rondlopen in het prachtige kasteeldomein van Alden Biesen, luisteren naar folkmuziek, snuisteren op de Schotse markt, kijken naar het schapendrijven, een kijkje nemen bij de Valkeniers, haggis proeven, genieten van de Highland dansers, supporteren voor de krachtpatsers in de Highland games... en gewoon genieten van de gemoedelijke atmosfeer. Er is vanalles te beleven en voor elk wat wils. Wij kijken ernaar uit.

Enkele sfeerbeelden van vorig jaar...

Ja, ik at Haggis, en ja, het was best lekker! Wel veel te veel!

Doedelzakken kunnen niet ontbreken op een Schots Weekend

Highland Games

What are you looking at?

Highland dancer

Wat zijn jullie plannen? Aanraders voor familie-uitstapjes in het najaar? Laat het zeker weten!



vrijdag 4 september 2015

In mijn hoofd

Ik vertrek naar Carglass, 10 minuten extra genomen voor de volgens Google Maps 25 minuten durende rit. De GPS zegt 29 minuten. Een eerste golfje onrust, ineens heb ik maar 4 minuten extra, dat is weinig. Wat ochtenddrukte onderweg, de weg misschien niet meteen vinden, ... is 4 minuten extra wel genoeg... ik probeer het los te laten, wat moeilijk wordt als er een tractortje dat 25km/u rijdt nog gauw voor me de weg op rijdt. De weg, zo'n kronkelend ding met nog een brug onderweg.... misschien 500 meter lang dat die tractor voor me rijdt, maar dat golfje wordt allang overspoeld door een grotere golf en ik hou mijn GPS in de gaten... ja hoor, zie je wel... ineens heb ik nog maar 3 minuten op overschot. En ik bedenk me dat ik die tractor vermeden zou hebben als ik niet gauw terug naar binnen was gelopen om een pen mee te nemen... een extra pen eigenlijk want meestal zitten er verschillende in mijn handtas... maar ik wou zeker zijn natuurlijk. Compleet zinloos om deze beslissing te gaan evalueren en me er druk over te maken, maar dat doe ik toch.

Intussen rijden we weer - min of meer vlot - en ik probeer me niet alleen te focussen op dat tijdstip op mijn GPS, maar ook op de weg. Uiteindelijk zie ik zelfs weer een 4 verschijnen en ik ontspan weer een beetje. Ik ga het gewoon halen...

En dan staan we stil... midden in een dorpscentrum. Ik kom daar nooit en denk eerst nog dat het weer aan die ochtenddrukte ligt. Je hebt nog 4 minuten extra, denk ik, eventjes wachten tot ik dat knooppuntje voorbij ben, het zal geen ramp zijn... ik tel hoeveel auto's vertrekken wanneer het groen wordt en erger me als het er eens eentje minder is. Dit gaat niet vooruit... Mijn buik trekt samen als ik zie dat mijn overschot weg is... en nog steeds weinig beweging.

Wanneer de beelden van een geïrriteerde onthaalmedewerker voorbijkomen, beslis ik alvast een telefoontje te doen naar de Carglass vestiging. Op tijd komen gaat niet meer lukken, dan tenminste op tijd verwittigen. Terwijl ik stilsta, kijk ik in mijn handtas, geen telefoon te vinden, wel enkele pennen. In het bakje in de auto waar ik die telefoon ook soms leg ligt enkel het papiertje met het adres en telefoonnummer. Misschien heb ik de telefoon in mijn laptoptas gestoken. Nadat ik nog eens een metertje vooruit mag rijden, neem ik de tas en voel en kijk... maar geen telefoon. Komaan... niet nu! Een paar meter verder is de laptoptas helemaal leeggehaald en omgekeerd, en terug gevuld, maar zonder succes. Met de handtas doe ik hetzelfde, maar het enige wat mijn aandacht trekt, zijn de 5 pennen die erin zitten. Geen telefoon dus... ik overloop mijn vertrek en ik kan me ook niet herinneren dat ik 'm meegenomen heb. In gedachten zie ik 'm liggen langs mijn laptop, waar ie meestal ligt. Al klopt dat beeld ook niet, want de laptop is wel mee.

In elk geval, ik besef dat ik niet kan bellen terwijl ik zie dat ik al 6 minuten te laat ga zijn. En nog steeds gaan we tergend traag... Dit is geen gewone ochtenddrukte meer. De buikpijn wordt erger en mijn hoofd draait zot. Ik zie mezelf steeds opnieuw binnenkomen, mezelf excuserend voor het te laat komen en het niet kunnen verwittigen en ik krijg een opeenvolging van geïrriteerde blikken, boze reacties, "had je niet even kunnen bellen" of "hoe vaak hebben we dat excuus al niet gekregen". Ik voel me schuldig, beschaamd, gehaat en uitgelachen. Ik wil ergens wegvluchten waar ik nog niet eens ben geraakt. Ik overweeg om te keren en naar huis te gaan, maar die ruit moet echt vervangen worden.

Uiteindelijk rijden we weer - de brandweer probeert een auto die rechtop tegen een berm hangt weg te slepen en hopelijk is niemand gewond - en in mijn hoofd oefen ik mijn excuses en de snelste manier om mijn spullen uit de auto te nemen om geen tijd te verliezen. Ik zit nog teveel in mijn hoofd en ook al duid mijn GPS het goed aan, ik rijd toch nog voorbij de voorsorteerstrook. Gelukkig kan ik vrij snel terugkeren en recht voor de ingang parkeren.

Ik grabbel alles snel bijeen, ga duizelig en snel ademend naar de deur, begin me excuseren nog voor ik goed en wel binnen ben, mentaal voorbereid op allerhande onaangename reacties van de onthaalmedewerker. En dan hoor ik "Geen erg mevrouw, dat kan gebeuren, geef uw sleutels maar dan kan mijn collega eraan beginnen. U kan daar iets te drinken nemen en er zijn kranten en tijdschriften. Of wilt u graag de wifi gebruiken...."

Ja, dat kon ook natuurlijk. Even niet aan gedacht...

(mijn telefoon? Die had de vriendelijke man die mijn ruit vervangen heeft tijdens het stofzuigen van de auto - yay voor extra service - gevonden... uit mijn tas gevallen zeker?)

Liefde voor papier

Ik ben een fan van papier! En die liefde wil ik vanaf nu delen in mijn blog. Via het tonen van creatieve papieren projecten, het laten zien van de leukste papieren spulletjes die ik recent of langer geleden gevonden/gekregen heb en het delen van mijn plezier in het schrijven op papier... 

Het ideetje voor deze rubriek kreeg ik toen ik in dit geweldig mooie schriftje aan't noteren was wat ik met deze blog wil en hoe ik het ga aanpakken. Brainstormen is zoveel leuker met zo'n prachtig schriftje bij de hand. 



Ik gebruik notitieboekjes en schriftjes voor allerlei dingen... voor lijstjes, gedachtenspinsels, naaiprojectjes, andere creatieve ideetjes, opdrachten die ik moet neerschrijven voor de therapie, eetdagboek, ... Ik denk dus ook altijd dat ik er niet genoeg kan hebben al zal ik nog heel veel moeten schrijven als ik alles wil volgepend krijgen.

Waar ik dit pareltje vond? Aan de kassa bij de Zeeman. Ik kon trouwens kiezen uit verschillende dessins. Het is een product van Zeeman India, en met de verkoop wordt het "Save our sisters" project in India gesteund, al heeft me dat niet over de streep moeten trekken. Het dessin en de leuke wikkelsluiting hadden dat al snel gedaan ;)

En jij, gebruik jij wel eens een schrift of notitieboekje? En waarvoor?

maandag 31 augustus 2015

Elk einde is een nieuw begin

En met het einde van de zomervakantie begint niet alleen voor Mr. Gielemans een nieuw schooljaar, maar ook voor mijzelf is het een beetje een nieuwe start, of een heropstart op sommige vlakken. De bedoeling is een min of meer stabiele dag- en weekstructuur te hebben, met een evenwicht tussen nuttige en ontspannende activiteiten, met voldoende sociaal contact. En daarbij nog even zorgen dat ik vooruitgang maak ;)

1. Naaien naaien naaien

Meer tijd voor mezelf betekent meer tijd om te naaien! Ik had rekening gehouden met minder naaien tijdens de grote vakantie, maar ik had toch gedacht iets vaker achter de naaimachine te zitten. Maar meestal was ik 's avonds gewoon te moe om nog iets fatsoenlijk te kunnen in elkaar steken.

Met het begin van het schooljaar kan ik binnenkort ook weer gezellig naar de tweewekelijkse Naaikaffees van Femma. Vorig schooljaar heb ik de laatste keertjes meegedaan en dat smaakte naar meer. Extra punten omdat ik hiermee "tussen de mensen" kom ;)

2. Vrijwilligerswerk

Het ligt nog niet vast, maar ik ga me in de school van Giel aanbieden als leesmama. Misschien ook fruitmama, dat kan ook. "Echt" aan het werk zit er nog niet meteen in, maar een klein engagement zoals dit lukt zeker.

3. Zwemmen

Vorig schooljaar ging ik best vaak zwemmen, alleen ontbrak de regelmaat. Er waren weken waarbij ik dagelijks een uur lang baantjes trok en er waren weken dat ik mezelf niet zo ver kreeg mijn spullen bijeen te rapen en naar het zwembad te gaan. Nochtans weet ik dat fysieke inspanning één van de manieren is om me te ontladen en ontspannen. Zeker nu ik gestopt ben met dansen, merk ik dat emoties en stress in mijn lichaam kruipen en er niet zomaar uitgaan. Het positieve effect op mijn spieren en conditie vind ik natuurlijk ook een grote plus!

4. Iets nieuws leren

Iets nieuws leren zou een erg goede invloed hebben op de mentale gezondheid van de mens. Afgelopen jaar leerde ik naaien en ik kan zeker nog een heleboel bijleren, maar ik wilde toch nog een stapje verder. Echt op naailes, dacht ik eerst, maar eigenlijk heb ik daar niet zoveel zin in. Eigenlijk lukt het best met dat zelf uitproberen en ik heb een paar hulplijnen waarbij ik terecht kan als ik ergens tegenaan loop.

Zelf was ik er niet meteen opgekomen, maar toen ik in mijn favoriete stoffenwinkeltje aan't babbelen was over leren naaien, zelf uitzoeken, graag je eigen ding doen met patronen, ... zei de eigenares "naailes lijkt me niks voor jou, zou je geen cursus patroonontwerp gaan doen". Ik liet dat een tijdje bezinken, ging dan eens rondkijken en ik heb de knoop doorgehakt. Op het einde van het najaar start de opleiding.

Ik heb geen grootse plannen om hiervan mijn beroep te maken, ik ben gewoon enorm geïnteresseerd in hoe een patroon opgebouwd is en ik zou graag de vaardigheden hebben om zelf mijn patronen te kunnen tekenen. Net iets ingewikkelder dan de Lunatiek top en het bananenzakje ;) Het wordt een hele uitdaging, maar ik kijk er wel naar uit.

5. Bloggen

Mijn eerste maanden als blogger zitten erop en ik heb de smaak te pakken. Maar ik wil het ook beter aanpakken en nam daarvoor het boek Make it blog it share it bij de hand. De afgelopen weken werd er wel al wat nagedacht en genoteerd, maar vanaf nu ga ik er echt mee aan de slag. . Ik start alvast met een blogplanning en zal meer structuur proberen brengen in mijn blog. En waar ik vooral naar uitkijk, maar toch ook met een klein hartje: ik heb me ingeschreven voor de Femma Blogschool. Spannend!

6. Werken aan mezelf

Dat betekent in eerste instantie vooral meer therapie, en meer aan de slag gaan thuis met de materie die daar aangepakt wordt. Het belooft best zwaar te worden, maar ik heb die beslissing genomen en ik kan niet blijven vluchten. 

Daarnaast ook op zoek gaan naar mezelf... wie ben ik, wat wil ik en hoe kan ik dat invullen? En dat op individueel, sociaal en professioneel gebied. Dit is echt een blanco blad, raar maar waar. Maar dat belooft dus ook nog interessant te worden.

7. Aanstekelijk leven

Gewoon in de dagelijkse dingen wil ik aanstekelijk leven en daar meer aandacht voor hebben. Een welgemeend complimentje, een glimlach, iemand inspireren of motiveren, een helpende hand zijn. Anders leven. Ik wil vaak, maar wacht af... maar als ik het wel doe, merk ik dat het aanstekelijk werkt en dat de reactie die eruit voortkomt enorm deugd kan doen. Ik ga wel wat uit mijn comfortzone moeten komen, maar is dat niet net goed?



zaterdag 29 augustus 2015

Mr. Gielemans is er klaar voor!

Eigenlijk was hij er al klaar voor vanaf de tweede week van juli. Niet dat we ons verveelden, maar Mr. Gielemans gaat gewoon ontzettend graag naar school. Het klikt met de juffen (ook die van de andere klasjes), hij heeft fijne vriendjes en de meeste klasactiviteiten vindt hij ook gewoon erg leuk om te doen. Na een paar dagen "mag ik morgen weer naar school?" werd er dus snel een aftelkalender gemaakt en sinds een paar dagen is het aftellen echt begonnen.


Waar nu een heleboel stempeltjes staan, werd wel fijn gespeeld, uitstapjes gedaan, werden nieuwe dingen ontdekt, grote stappen gezet, gelachen en gehuild. Mr. Gielemans had zijn eerste speelafspraakjes en verjaardagsfeestjes en ook hier werd een gezellig kinderfeestje gehouden voor zijn 4de verjaardag. 


Hij ging samen met zijn neefje op Ezeltjeskamp met Activak, 48u en 2 overnachtingen weg van huis... een geweldig avontuur voor hem, en veel moeilijker voor mij. Moeilijker ook dan ik vooraf ingeschat had. Wel ongelooflijk hoe hij zijn enorme angst voor douchen daar wat overwonnen heeft en nu samen met mij voorzichtig onder de douche rondjes durft draaien. "Je moet niet bang zijn, mama. Ik heb dat geleerd op Ezeltjeskamp".

Een ander geweldig avontuur was het Rode Ridder kamp van Wakasa, 5 dagen, maar wel enkel overdag en dichter bij huis. Veel gemakkelijker voor mijn moederhartje. Zoonlief stond elke morgen te springen en vond het jammer dat de slaapzak niet mee moest. 

Giel kon zich thuis ook uitleven en als het wat saai werd, was er in het bos of in een speeltuin in de buurt wel genoeg te beleven. 



Verderweg deden we uitstappen naar Aardbeienland, Burgers' ZooWonderwereld en Kabouterland, allemaal aanraders, voornamelijk tijdens het weekje vakantie in Het Land van Bartje (Landal).


En nu loopt de vakantie op zijn einde... Na veel (en te lang) twijfelen, besloot ik niet last-minute een boekentas te maken, maar gingen we er eentje kopen. Het werd een haai (al weet je dat best vooraf om hem te herkennen), en alhoewel de lichtblauwe kleur niet echt Giel-proof is, was ik allang blij dat ik hem afgeleid had van enkele andere boekentasjes die al uit elkaar leken te vallen door ernaar te kijken.... Volgend jaar toch zelf aan de slag? Turnpantoffels gingen ook al mee naar de kassa, want ja, hij wil weer naar kleuterturnen. Het appelzakje en bananenzakje liggen ook klaar om gevuld te worden en ik ben aan de slag gegaan om de najaarsgarderobe gevuld te krijgen... 



Giel is er klaar voor, en ik? Ik kijk er ook wel een beetje naar uit :)


zondag 16 augustus 2015

Speeltijd: Schattenzoektocht

Met nog maar een paar weken te gaan, merk je misschien dat de verveling begint toe te slaan. Een hele dag in en rond het zwembad zit er niet in, en het budget zegt misschien dat het gedaan is met dure uitstapjes. Ook hier begint Mr. Gielemans zich af en toe te vervelen en hij zal in elk geval blij zijn als hij weer naar school mag. Maar met een kleine inspanning van papa werd gisteren een topdagje!

Nodig:
- een schat en eventueel een zakje/doosje/schatkist om de schat in te steken
- een schatkaart met aanwijzingen of opdrachten
- een bos of andere leuke plek om op zoek te gaan (vaak vind je die plekjes echt vlakbij!)


Maak je eigen schatkaart en teken wat herkenbare plekjes op of net dingen die wat fantasie vragen. Onze kleuter vond het enorm spannend dat een foute weg zou leiden naar de vuurspuwende draak, dus hij deed zijn uiterste best om de weg goed uit te leggen en mee te kijken op de kaart. Voor kinderen die nog niet kunnen lezen maak je het natuurlijk zo visueel mogelijk.


Gebruik je fantasie en maak je zoektocht interessanter door eventueel opdrachten toe te voegen of dingen uit de natuur te laten zoeken. Terwijl je kind ijverig op zoek is kan je de schat verstoppen en het grote aanwijzingsteken (bv. een kruis) tekenen of neerleggen op de grond. De vreugde zal groot zijn wanneer de schat gevonden is, en de inhoud van de schat is eigenlijk een detail... Deze keer zaten er letterkoekjes in, vorig najaar in November stak ik er chocolade munten in.





Voor kleuters kan je het natuurlijk heel simpel houden... ze zijn snel onder de indruk en je moet de tocht nog niet te inspannend of lang maken. Voor oudere kindjes kan je wat opdrachten toevoegen of hen zelfs in 2 groepjes opdelen waarbij de ene de schatkaart maakt en de schat verstopt en de andere op zoek gaat.... een heerlijk avontuur waar je als ouder zeker van mee geniet!

In een vorige blogpost gaf ik ook al wat tips en inspiratie om de vakantie leuk te houden.

vrijdag 31 juli 2015

Halfweg

Zoveel plannen aan het begin van de vakantie en nu op de laatste dag van juli en dus halverwege de schoolvakantie ben ik er nog niet in geslaagd om veel van mijn plannen werkelijk uit te voeren. Niet dat ik helemaal heb stilgezeten! Er werd behoorlijk wat genaaid, ik probeer mijn weg te vinden in de blogwereld en natuurlijk heb ik veel tijd gespendeerd met Mr. Gielemans die meestal gewoon thuis bij me was. Maar zo in de helft van de vakantie wil ik toch even mijn lijstje herzien en aanpassen zodat de tweede helft misschien toch net iets productiever wordt.

Naaien


Er mag (ik vermijd bewust "moet") echt nog een heleboel genaaid worden. Ik heb hier nog een heleboel stofjes liggen voor mezelf en Giel die kunnen dienen voor de nazomer en herfst, en Giel heeft ook nieuwe broeken nodig die ik liever zelf zou maken dan te kopen. Daarnaast heb ik ook nog stofjes voor Matthéo (het neefje) en zijn Mammie en daar wil ik ook niet te lang mee wachten, want zij zijn mijn trouwste fans.

Verder ben ik ook begonnen met het uitwerken van een eigen patroontje en ben ik eigenlijk klaar voor mijn eerste kladje, dus daar moet ook nog hard aan gewerkt worden! En ten slotte moet ik misschien nog eens het initiatief nemen om samen met een paar andere dames een middagje of avondje samen te komen om te naaien want dat werkt altijd zo motiverend en inspirerend en is ook gewoon gezellig!

Blog & co


De afgelopen maand heb ik al enkele inspanningen gedaan om mijn blog wat meer bekendheid te geven en in het boek Make it! Blog it! Share it! heb ik al tips gevonden waarvan ik er een aantal al toegepast heb, maar er is nog zoveel ruimte voor meer. Ook mijn inschrijving aan de Blogschool van Femma is een stap in de goede richting (en ook gewoon een heel leuk vooruitzicht). En verder kreeg ik deze week ook het leuke nieuws dat mijn blog ook opgenomen zal worden op Blogmadammen.be waar ik toch ook erg blij mee ben. 

Maar goed, het ging over de plannen voor augustus. Ik wil een blogplanning opmaken zodat ik zeker op regelmatige momenten tijd maak voor een nieuwe blogpost en er ook voor zorgen dat ik op andere sociale media aanwezig ben met mijn blogprofiel. Mijn facebookpagina bestaat al, maar kan nog beter ingezet worden. Ik moet wel nog werk maken van een Instagram- en Twitteraccount, en misschien ook van een apart Pinterestprofiel. Je zal daar binnenkort (in augustus!) meer over horen!

Werken aan mezelf


Dat klinkt misschien een beetje raar, maar er is nog zoveel werk aan de winkel... Ik weet heel goed dat het een proces in stappen is en dat het soms snel gaat, maar ook wel eens langzaam, en soms een stapje achteruit. En na een best wel heftig voorjaar was ik ook wel toe aan wat rust en kwam het me best goed uit dat de therapie een paar weken stil lag dankzij de zomervakantie. De laatste weken voel ik toch weer dat ik er echt nog niet ben en het zal goed zijn om volgende week weer de draad op te pikken en verder te werken. En dan is het uurtje therapie echt niet genoeg maar zal ik ook thuis tijd moeten vrijmaken en er bewust en intensief mee bezig zijn en er niet van weg te lopen.


Hebben jullie nog speciale plannen die je wilt realiseren in augustus? 


donderdag 16 juli 2015

Ik ga op vakantie en neem mee...

Ik ben een lijstjesmadame... mijn man zegt dat een daguitstap met mij meer lijkt op een militaire operatie met mijn checklist en strikte planning, maar eigenlijk vind ik lijstjes niet alleen heel erg nuttig maar ook gewoon leuk om te maken. Dus dit jaar maak ik voor ons weekje vakantie naar Gelderland een extra lijstje om de me-time die ik hoop te hebben creatief en leuk te kunnen invullen.


1. Haakgerief

Mijn naaimachine gaat niet mee op vakantie... een weekje zonder doet misschien ook deugd. En het geeft me ook de mogelijkheid om toch nog eens een deftige poging tot haken te doen. Extra plus, mijn zus met wat meer haakervaring gaat mee op vakantie en zal me dus wat technieken kunnen aanleren!

2. Kleurpotloden

Ook ik ben mee op de kar gesprongen van het kleuren. Het is iets dat me 's avonds helpt om te ontspannen en niet meer teveel bezig te zijn met de kleine en grote zorgen in mijn hoofd. De focus is dan eventjes puur op de tekening die ik inkleur... Voor mijn verjaardag heb ik verschillende kleurboeken gekregen, dus eentje gaat zeker mee in het koffer!

3. Pen & papier

Het is geen verrassing voor jullie dat ik graag schrijf, maar ik hou echt enorm veel van ouderwetse post. Zelf brieven schrijven vind ik heerlijk, omdat ik dan echt de tijd neem om heel gericht aan één persoon te schrijven en er hopelijk voor te zorgen dat die vriendin geniet van mijn briefje of kaartje. Op vakantie schrijven heeft dan nog net iets extra's, dus dat schrijfgerief moet mee!

4. Flow vakantieboek

Ik ben een fan van Flow en het vakantieboek heb ik hier al een tijdje klaar liggen, leuk om er af en toe wat in te lezen en vooral bezig te zijn met het vakantiedagboek. Er staan 21 dagen in terwijl ik maar 7 dagen weg ben, dus ik mag eigenlijk 3 dagen invullen elke dag ;)

5. Geen vakantie zonder boeken

Voor het eerst met een e-reader, waardoor ik wat extra plaats krijg in mijn koffer voor andere dingen... en het voordeel dat ik ter plaatse nog kan kiezen wat er precies gelezen kan worden. Reminder: batterij opladen!


Wat neem jij mee op vakantie of waar neem je dan wel de tijd voor? 


zaterdag 4 juli 2015

Thuis met de kids... heerlijk toch?



Eigenlijk is het een privilege om tijdens de grote vakantie thuis te zijn met je kinderen. Zelf vind ik nu niet dat kinderen die in de vakantie voor een groot deel opgevangen worden bij familie, dagopvang of zomerkampen iets tekort komen, waarschijnlijk hebben zij ook een geweldige vakantie. Maar als je samen thuis of op vakantie bent biedt dat wel de mogelijkheid om samen te genieten, naar elkaar toe te groeien en herinneringen te maken.

De mogelijkheid... want geef toe, al snel kan verveling optreden...

"Die puzzel heb ik al eens gemaakt!"

"Ik heb helemaal niets leuk om te spelen..."

... of schouder ophalen bij elk voorstel dat je doet...

Of je komt in een situatie waarin je elk moment van de dag moet meespelen...

"Kom mama, nog één show.... de allerlaatste.... asjebliiiiieeeeeeef!!!" (en het is nooit de laatste)

"Ik kan dit niet alleen, je moet me helpen...." (voeg een smekend stemmetje toe)

"Jij mag die tekening kleuren!"

Je huishouden blijft liggen, dat boekje dat je wou lezen moet maar wachten en je koffie wordt koud...

's Avonds als de kinderen in bed liggen slaak je een zucht van "eindelijk rust..." en niet van "oh, wat een fijne dag weer!".

En al snel ben je aan't aftellen hoelang de vakantie nog duurt... jammer toch? En nog erger, soms geraak je zo gefrustreerd dat de speelmomenten met je kinderen helemaal niet leuk meer zijn omdat je hoofd ergens anders is... zo had je je de vakantie niet voorgesteld...

Dus hier wat tips die je kan toepassen en vul gerust aan!

Maak een goede start!

Mijn zoon is wàkker wakker als ie 's morgens vroeg aan mijn bed staat... en ik helemaal niet, mijn hoofd is suf, mijn lichaam wil niet mee en zoonlief is de spelbreker die me uit mijn slaap haalt... Het is dan ook gemakkelijk om mijn zoon zo snel mogelijk zijn ding te laten doen en zelf nog te blijven suffen, maar door je kind even wat extra aandacht te geven, is de dag veel beter ingezet. 

Hier thuis betekent dat Mr. Gielemans intussen weet dat mama soms moeite heeft om wakker te worden en niet meteen wilt dansen naast het bed, maar dat er wel iets is dat hij kan doen... Mama lief wakker maken... kusjes om wakker te worden, er even bij komen liggen en iets vertellen, langzaam het deken wegnemen en mama uit bed helpen... het lijkt misschien onnozel, maar het maakt de start van de dag een stuk aangenamer. We hebben aandacht voor elkaar en we kunnen de dag beginnen... 

Ook samen ontbijten, vertellen wat er op de planning staat of nadenken wat we zouden kunnen doen zorgt voor een fijne start van de dag... Iets meer actief worden we pas als mijn eerste koffietje op is en dat weet Mr. Gielemans. "Is je koffietje al op, mama?"

Speel met aandacht

Kinderen genieten ervan om samen te spelen met hun ouders, maar ze worden hier enkel in bevredigd als je het met volle aandacht doet. Een kind zal niet tevreden zijn als je een gezelschapsspel speelt terwijl je de krant leest, met je smartphone bezig bent of het nieuws kijkt. Of als je samen een tekening maakt en ondertussen met een vriendin gaat telefoneren. Of tijdens het bouwen van een toren meer aandacht hebt voor de televisie dan voor je kind en het bouwwerk... 

Je hoeft niet heel de dag samen te spelen en het hoeft geen uren te duren, maar als je het doet, focus dan enkel daar op. Ga mee in het spel, moedig je kind aan, zet de rest aan de kant, ... speel intensief met je kind. Als je veel aan je hoofd hebt, kan je de tijd kort houden, en dat ook zo afspreken met je kind. Eén spelletje, 3 boekjes, 15 minuten, ... maar ongestoord! Dat is veel fijner voor het kind dan een ouder die erbij zit maar er niet bij is... 

Doe dit een paar keer per dag, maar laat je kind(eren) zeker ook alleen spelen. Zorg er wel voor dat je tijdens dat alleen spelen af en toe eens laat zien dat je het leuk vindt, of vraag dat ze je roepen als ze klaar zijn zodat je het resultaat kan zien.

Betrek je kind in wat je doet

Vaak is het mogelijk om je kind te laten meehelpen, zonder er teveel een taak van te maken. Als je kind met je wilt spelen, ben je vaak met iets bezig dat je eerst wilt afwerken. Geef je kind, als dat mogelijk is, de kans om te helpen. Dit heeft verschillende voordelen. Ongemerkt leren kinderen wat er in een huishouden gebeurt en hoe, de wachttijd gaat sneller voorbij en jullie doen weer iets samen.

Giel vindt het bijvoorbeeld een hele eer als ie mee de was mag sorteren, in de machine steken en aanzetten. Het gaat misschien een stuk trager, maar 't is veel plezanter dan het te moeten doen met een "Mamaaaaa, kom je? Mamaaaaa, hoelang nog?"

Afhankelijk van de leeftijd kunnen kinderen best veel... afwasmachine helpen leegmaken, wasgoed wegleggen, opruimen, tafel dekken/opruimen, bloemetjes water geven, dieren voeren, brievenbus leegmaken, was ophangen (jij doet de sokken en ik de grote stukken), boodschappen wegzetten, stofvegen, .... Laat wel even je hoge normen varen en moedig hen aan!

Themadagen

Bouw eens een themadagje in! Mr Gielemans vindt - zoals zoveel jongens - dino's geweldig... Begin bijvoorbeeld met een boekje over dino's, zorg dat er speelgoed in het thema ligt of knutsel het, verven, tekenen of kleuren van dino's, laat de fantasie van je kind de vrije loop en speel samen een dino-avontuur, maak dinokoekjes, kijk een dinofilm, ... Wie weet heb je ook verkleedkleren, een gezelschapsspel of een puzzel in het thema :)

Kom buiten

Buiten spelen kan alleen maar aangemoedigd worden. De kinderen kunnen wat energie kwijt door rond te hollen, te springen en te vallen, eens roepen, .... de frisse lucht in te ademen. Mr Gielemans is een buitenspeelkind en amuseert zich nog heel gemakkelijk met een gietertje, een kipwagen, een bal en een bellenblazer. Maar niet alle kinderen weten zo goed wat ze buiten moeten doen.

Een belangrijke tip is dat je veel wat je binnen doet, ook buiten kan doen... dansen, lezen, tekenen, verven, met poppen spelen, .... neem misschien niet het nieuwste speelgoed of let goed op dat het niet in de zandbak belandt. 

Voor de iets oudere kinderen is het ook leuk om wat op zoek te gaan naar spelletjes of uitdagingen... Als kind zat ik bijvoorbeeld heel de zomer met een bal tegen de muur te gooien en dan moest ik 10x gewoon gooien en opvangen, 9x gooien, klappen en opvangen, 8x gooien, voor en achter klappen en opvangen, .... en als de bal viel moest je opnieuw beginnen. Touwtje springen, jongleren, modeshow, kampen bouwen, hindernisparcours, "elastieken", batminton, hinkelen, ... mogelijkheden zat!

Ook een korte wandeling naar de postbus, de bakker, of gewoon een hoekje om kan deugd doen.

Doe eens een uitstapje

Eens weggaan kan enorm deugd doen, en dan denken we misschien meteen aan pretparken, zwembaden, dierentuinen, ... die zijn zeker de moeite om te doen maar het hoeft niet altijd iets te kosten... 

Speelbossen zijn enorm leuk voor kinderen en ze zijn budgetvriendelijk. Maak samen met je kinderen een picnic klaar en trek het bos in, een grote kans dat je hier wel de kans gaat hebben om je boekje te lezen. Maar ook in een gewoon wandelbos in de buurt kan je terecht, maar er gewoon zelf een speelbos van... laat de kinderen rennen over heuvels, maak een klein parcours, geef hun een lijst met schatten die ze moeten zoeken en zorg voor een beloning of grote schat op het einde. 

Doe een wandeltocht of fietstocht waarbij de kinderen de weg moeten zoeken, zo geraken ze niet verveeld en ze leren hier van bij. Geef hier ook eventueel een lijstje met dingen die ze moeten zoeken of een foto van moeten trekken.

Onderweg

Op uitstap is allemaal goed en wel, maar onderweg is het vaak stresserend wanneer de kinderen zich gaan vervelen, zorg dus ook voor afleiding in de auto of in de trein. Ik weet dat de tablet tegenwoordig mee kan, maar er zijn zoveel leukere dingen. Ik zie ik zie, rode auto's of kerktorens tellen, liedjes zingen, woordspelletjes (rijmen, woord verzinnen met de laatste letter van het vorige woord), de verschillende gemeentes noteren die je tegenkomt, herkleefbare ruitstickers, verhaaltjes maken waarbij iedereen maar één zinnetje mag toevoegen, .... Het hoeft echt niet saai te zijn onderweg.

Maak een fotoboek

Maak foto's van wat jullie doen of laat de kinderen dat zelf doen en maak er een fotoboek van op het einde van de dag of van de vakantie. Schrijf samen bij elke foto de herinneringen neer of teken er nog wat bij. Op een saai moment in de volgende vakantie is het leuk om dat boek erbij te nemen en weer inspiratie op te doen!

Sluit de dag mooi af

Dit is niet alleen voor de vakantie natuurlijk, maar toch eentje dat ik niet wil vergeten. 's Avonds is er natuurlijk de routine van wassen en tandjes poetsen, maar de dag afsluiten is voor mij ook nog eens overlopen wat ik fijn en minder fijn vond. Ook Giel doet zijn verhaal aan diegene die hem naar bed brengt en zo is het dagje afgerond en kan hij rustig gaan slapen.

Prettige vakantie!




dinsdag 30 juni 2015

Tasjes enzo

Bewondering, voor alle kleuterjuffen die elke dag weer enthousiast in de klas staan... Je moet er voor gemaakt zijn, ja, maar dan nog! De aandacht krijgen van één kleuter is hier soms al een uitdaging, laat staan een twintigtal kleuters doen luisteren! En 's avonds gaat er toch een "Aahhh, stilte en rust...." door mijn hoofd als Mr. Gielemans naar dromenland vertrokken is... dus echt waar, chapeau!
Het sprak voor zich dat ik een presentje zou voorzien, en dan komen de naaikriebels wel van pas. Dat betekende wel nog eens uit mijn comfortzone stappen (kleding!) en mijn oog bleef hangen bij een gratis tutorial van the Renegade Seamstress

De eerste tas ging goed, en uiteindelijk volgden er nog 3 meer voor vervangende juffen en de zorgjuf. Bij elke tas jammer genoeg wel wat schoonheidsfoutjes, een combinatie van iets nieuws te proberen, tijdsdruk en 's avonds laat achter de machine wanneer mijn hoofdje niet meer zo fris is. Maar ik vind ze toch mooi gelukt en ik hoop dat de juffen ze kunnen gebruiken.



Voor de eerste tas nam ik nog even de tijd om een foto te maken, de foto van de 4 tassen samen gebeurde nog heel snel snel voor het inpakken en snel naar school vertrekken.



Stofjes: marktstofjes, gordijnstofjes van Hema (toonmodellen die ik in de koopjesbak vond), Stenzo en Poppy

vrijdag 19 juni 2015

Nee is ook oké

Een "nee" horen is voor mij niet gemakkelijk. Ik ben soms zelfs zo bang voor een "nee" dat ik zelfs maar niets vraag. Scenario's in mijn hoofd zorgen ervoor dat ik de kans op een "nee" steeds hoger inschat, en ik weet van mezelf hoe rot ik me daarbij kan voelen, dus laat maar.. Want een "nee" is niet gewoon een "nee", die scenario's tonen ook waarom ik een "nee" te horen zal krijgen. Die persoon of groep heeft me niet graag, vinden dat ik niet goed genoeg ben, vinden mijn vraag belachelijk, veeleisend, ... vul maar aan. Het is gemakkelijker voor ons allemaal als ik niets vraag.

Naar anderen toe sta ik wel altijd klaar met mijn advies volgens de bekende "niet geschoten is altijd mis", "wat heb je te verliezen?" of "een nee heb je, een ja kun je krijgen". Maar ondertussen onderneem ik zelf geen actie... zelfs als ik dat advies eens aan mezelf wil geven en ook mezelf wil zeggen dat een "ja" er misschien ook wel inzit, zelfs dan speelt mijn hoofd een spelletje met me. Want misschien durft die persoon niet eens "nee" zeggen (want hé, dat doe ik ook!), en wordt er "ja" gezegd, maar tegen de zin... en val ik eigenlijk iemand lastig.

Want "nee" zeggen is ook moeilijk... ik wil niemand afwijzen, ik wil niet dat iemand zich slecht voelt omdat ik "nee" heb gezegd, en ik weet hoe slecht het voelt om "nee" te horen. Ik wil graag gezien worden en ik denk dat ik mijn kansen daar vergooi als ik "nee" durf zeggen. Ik wil anderen helpen waar ik kan... als iemand iets vraagt, hoe kan ik dan weigeren?

Op zo'n moment is het goed om eens naar kleine kinderen te kijken, die vragen zonder angst wat ze willen vragen en zeggen gewoon eerlijk "nee" als ze geen zin hebben in wat er gevraagd wordt. Het zijn dan meestal de ouders die zich wat gegeneerd voelen en waarom eigenlijk?

Ik besef meer dan ooit dat we allemaal onze grenzen hebben, maar ook dat we wel mogen vragen. En daar wil ik mijn weg in vinden. Durven vragen naar steun, hulp of advies, vragen om deel te nemen aan iets dat me leuk lijkt, iemand durven uitnodigen, ... en intussen inzien dat een "nee" geen afwijzing hoeft te zijn. En in de andere richting het voor mij juiste antwoord geven op vragen. Alleen "ja" zeggen als het oké is voor mezelf, maar ook "nee" durven zeggen.. of "nee, deze keer niet". Een respectvolle houding, een beetje durf, en het lukt wel...