Naaien is leuk omdat...
... ik nu eindelijk jurken kan dragen die overal goed zitten...
... ik nu zelf stof en model combineer en niet voor compromissen moet gaan...
... ik niet moet vrezen dat ik hetzelfde jurkje draag als de schoonmoeder van de bruid...
... ik vol trots kan zeggen "zelfgemaakt" als iemand vraagt waar ik dat vestje gekocht heb...
... mijn zoon de kleding die ik maak knuffel en niet meer wilt uitdoen...
... ik het heerlijk vind om met een idee of een stofje te starten en dat helemaal zelf af te werken tot een kledingstuk...
... ik deze hobby kan delen met vriendinnen en we uren kunnen vullen met praten over stofjes, technieken, flaters, tips, patronen, ... en het dus lekker niet hoeven te hebben over het weer...
... ik er afleiding in vind wanneer mijn hoofd vol zorgen zit...
... ik van mooie kleren hou en er nu uren mee kan bezig zijn...
... ik het niet erg vind dat er weer niks op tv is, want ik wil eigenlijk toch liever naaien...
Minder leuk aan naaien is dat...
... ik nog nooit zoveel het strijkijzer gebruikt heb terwijl mijn berg strijk nog nooit zo groot geweest is...
... het soms echt echt écht niet lukt en je gewoon alles even moet laten rusten...
... ik nu weet dat het tornmesje helemaal niet zo leuk is als ik dacht als kind...
... ik na elk afgewerkt stuk weer keuzestress heb voor het volgende...
... ik niet meer op een normale manier naar kleding kan kijken...
... mijn avonden zo omvliegen dat ik nauwelijks nog toekom aan lezen, brieven schrijven, ....
... mijn hoofd soms blijft malen over ideetjes, aanpak, stofjes...
... ik nu vaker moet stofzuigen en draadjes moet plukken van mijn kleding, en was dat niet de reden dat ik geen huisdier heb?
